home | fotoalbum | privelog | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Wil je mijn visitekaartje? punt.nl

 

Ik ga hier stoppen.....
Gezondheid/Gewicht | Privé verhalen | 03 Januari 2010 | 00:58:08
Lieve allemaal die hier mee leest,
 
Dit wordt mijn laatste berichtje op deze log....... zoals sommige weten en andere hieronder kunnen lezen, gaat het op dit moment niet zo goed met me.
Ik ben zaterdag 19 december via de EHBO opgenomen in het ziekenhuis met ondervoedings- en uitdrogingsverschijnselen.
Zondag's hebben ze een gastroscopie gemaakt en daar kwam uit dat er iets niet goed zit met mijn bandje.
Ik heb diverse complicaties gekregen bij mijn bandje en in overleg met de artsen hebben ze besloten om hem er met spoed uit te halen.
Gelukkig mocht ik de feestdagen thuis doorbrengen met medicijnen en bijvoeding in de vorm van nutridrink.
 
Woensdag 6 januari is het zover dan zal ik onder het mes gaan.
Wat ik er van vindt zal ik jullie nog wel eens vertellen, want ik heb een nieuwe log aangemaakt waar jullie ( als je wilt natuurlijk ) me kunnen volgen in mijn strijd om eerst een paar kilo aan te komen en daarna op gewicht te blijven.
Daarnaast komen er natuurlijk nog meer dingen om de hoek dan alleen afvallen
 
Mijn nieuwe weblog kun je vinden op : www.marleennahaarafvalrace.punt.nl
 
Iedereen ontzettend bedankt voor alle steun, vriendschap en noem maar op die ik van jullie heb gekregen, jullie steun hebben absoluut bijgedragen aan het succes van mijn afvalstrijd
 
Maar de strijd is nog niet gestreden, ik heb jullie nog hard nodig ! Dus neem eens een kijkje op mijn nieuwe log.
 
Maak van 2010 een fantastisch maar bovenal gezond jaar !!
 
Liefs Marleen
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 224

Wil je mijn visitekaartje?

Het gaat niet zo goed.....
Gezondheid/Gewicht | Privé verhalen | 18 December 2009 | 22:00:20
Dat is lang geleden dat ik hier een stukje heb getypt, het is heel lang heel goed gegaan en alhoewel ik het prima vondt met mijn gewicht bleef het toch gestaag zakken.
Onderstaande berichtje heb ik op mijn hyves gezet, wil het hier ook even kwijt....
 
Zoals de meeste van jullie weten heb ik een maagbandje laten plaatsen op 14 februari 2007.
Met goed gevolg zullen we maar zeggen  er is nu in totaal 67 kilo af  met als gevolg dat er nog maar een halve Marleen over is ( kwam van de 130 kilo en weeg nu 63 kilo )
 
Mijn bandje zat vanaf dag 1 strak, is nog nooit opgespoten geweest en het afvallen ging zeer voortvarend doordat ik ook de knop in mijn hoofd omgezet had.
Regelmatig waren mijn ogen schijnbaar toch iets groter dan mijn maag en kwam het er ook weer uit.
Na de zomervakantie gaat het eigenlijk minder met me, ik had het heel erg druk op mijn werk, mijn fantastische maar ook drukke gezin, de verbouwing van ons nieuwe huis, en ga zo maar door.
Eten ging daardoor ook steeds moeizamer, met als gevolg meer spugen.
Waardoor ik ook minder voedingsstoffen binnen kreeg, met als gevolg minder energie en ja dan is de cirkel rond.........
Begin november kreeg ik allerlei klachten die ik in eerste instantie toeschreef aan de drukte en de stress, hoge bloeddruk, hoge pols, veel hoofdpijn, lage lichaamstempratuur, veel spugen en moe moe en nog eens moe.
Toen het me zelfs niet meer lukte om in het weekend voldoende bij te tanken ben ik op zeer dringend advies van mijn omgeving  naar de huisarts geweest die mij eveneens zeer dringend adviseerde even pas op de plaats te maken.

Afijn met frisse tegenzin mijn werk gebeld en aangegeven dat ik de komende 3 dagen niet kon komen werken. ( dit voelde absoluut niet goed ! )
's avonds ging het na het eten echt helemaal verkeerd, eten kwam er uit, het koud zweet brak me aan alle kanten uit, druk op de borst, zakte ook elke keer weg en het rare was, ik zag mezelf liggen en had echt zoiets van doe eens even normaal ! uiteindelijk om 11 uur kwam voor Rolf het moment dat hij zoiets had van zo ga ik met jou de nacht niet in en die heeft de huisartsenpost gebeld..... afijn binnen no time stond hier een ambulance op de stoep en werden er allerlei testjes gedaan. ( kon niet eens met mijn vinger mijn neus aan raken en lag helemaal te shaken met mijn benen)
Hier waren ze niet tevreden over en ze hebben me letterlijk afgevoerd
Afschuwelijk was het om zo overgeleverd te zijn en mijn kinderen ( gelukkig sliepen de jongste 2 maar de oudste waren wakker ) achter te moeten laten.
 
Rolf er in de auto achter aan gecrost en de ambulance ging steeds harder rijden, dwars door rode stoplichten heen dus Rolf had zoiets van foute boel ! maar dat viel achteraf wel mee, mijn tempratuur was laag 35 graden en ze wisten niet goed wie ze er nu bij moesten halen, de cardioloog, de neuroloog of de chrirug.
Uiteindelijk konden ze 's nachts weinig voor me doen en wisten ze het ook niet en mocht ik gelukkig weer met Rolf naar huis.
 
Na een paar dagen rustig aan gedaan te hebben dacht ik dat het wel beter zou gaan.
Niet dus daarbij kwam dat mijn bloed niet goed was, oa HB veel te laag wat de vermoeidheid zou kunnen verklaren .
De chirurg gooide het min of meer op stress en verwees me door naar de psycholoog en de dieetiste en de huisarts.
Afijn om een lang verhaal kort te maken, het eten ging steeds slechter en opknappen of energie krijgen kreeg ik niet.
Elke keer als het een dag wat beter ging was ik helemaal enthousiast en had ik zoiets van als het morgen ook zo is dan bel ik dat ik weer kom werken.

Jammer joh........ Vorige week kwam ik op een soort breekpunt toen zelfs mijn soep wat toch vloeibaar is er binnen notime weer uit kwam.
Dus ik heb wederom het ziekenhuis gebeld en legde mijn klachten uit aan de assistente, die had zoiets van dit klinkt niet goed.
Ik ben er met wat proppen en schuiven de volgende dag tussen gezet op het spreekuur weliswaar bij een andere chirurg maar ook eentje met veel ervaring bleek.
Hij hoorde mijn verhaal aan en had zoiets van dat klinkt niet goed !
Laat maar met spoed een slikfoto maken en dan zie ik je voor de kerst nog terug maar houd er ernstig rekening mee dat je bandje er uit moet

Afijn ik blijf dan van het positieve uitgaan en denk het zal wel meevallen....... maar goed uiteindelijk kon ik eigenlijk al invullen dat er natuurlijk iets niet goed zat en dat het weinig meer met stress te maken had maar meer een medische oorzaak.
 
Vandaag was het zover, vanmorgen om 9 uur moesten we in het ziekenhuis zijn en Rolf die kon meekijken.
Na de eerste slok bariumpap ( lijkt wel cement haha ) zag je het in het voorste gedeelte van mijn maag zitten, na nog een slok zag je dat het maar druppelgewijs door mijn bandje ging hooguit in een heel dun straaltje........ na nog een slokje zat mijn maag vol en kwam het in mijn slokdarm met als gevolg dat je jezelf overeet ! ( kun je je niet voorstellen van 3 slokken ) en dan moet nekken.....
 
De radioloog riep van hij zit veel te strak je bandje daar moet de chirurg gelijk iets uit halen..... ehm dat kan niet hij is leeg en zelfs die ene cc van de operatie is er al uit.......
Foute boel dus, er kan bijna niks doorheen, met als gevolg dat ik dus te weinig voedingsstoffen binnen krijg, met als gevolg moe, lage temp en noem maar op........ en zo is de cirkel rond....helaas.
 
24 december op de verjaardag van onze oudste kanjer moet ik naar de chirurg ( duurt zelfs in dit digitale tijdperk een week voordat ze de uitslag hebben ongelofelijk !!! ) en dan zal het definitieve oordeel wel geveld worden dat ik binnenkort onder het mes moet........ de dokter had het er over dat hij hem eruit zou halen..... ik wil toch nog wel even een gesprekje met hem voeren om evt alternatieven te bespreken.
Maar duidelijker dan dit kan het niet zijn ik moet er wat aan laten doen anders kunnen jullie binnenkort op komen draven voor een niet zo'n gezellig feestje....
wordt vervolgd.......;)
 
Het gaat steeds minder goed met me, alles wat ik eet komt er binnen een kwartier weer uit ook al is het maar een klein beetje.
Zelfs drinken gaat bijna niet meer. Ik heb vanmiddag naar het ziekenhuis gebeld en er was niemand meer ( kerstborrel ) en door de kerstvakantie heeft de chirurg dinsdag pas weer spreekuur, dus ze hebben me er om half 9 voor gezet aankomende dinsdag.
Mocht het slechter met me gaan dan mag ik via de EHBO naar het ziekenhuis komen, ik kan wel brullen ( dat doe ik uiteraard ook regelmatig ) ik ben zo zuinig op mijn bandje en nu dit.....
 
Maar goed dit kan zo ook niet, het is me heel duidelijk gemaakt dat als we niet ingrijpen het verkeerd kan aflopen en ja dat wil toch niemand....
 
Nu maar hopen dat ik niet met de feestdagen in het ziekenhuis lig...... heb immers ook nog 2 kids jarig de komende week
 
Liefs Marleen
reacties 9 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 458


Mijn bijgestelde einddoel gehaald....
Gezondheid/Gewicht | Hoeveel al afgevallen??? | 17 Maart 2009 | 11:08:59
2 jaar en 1 maand verder en het is gelukt !
 
Toen ik begon aan het hele maagbandtraject woog ik 130 kilo ( durf het nu wel zo neer te zetten  )
Vol goede moed begin je dan aan het traject en bij de dieetiste aangekomen zei ze dat je gemiddeld, met een maagbandje 50 % van je overgewicht zou kunnen afvallen, dus in mijn "geval"zou dat rond de 30 kilo zijn wat ik dan kwijt zou raken.
Dat klonk goed, heel goed zelfs, want dat zou betekenen dat ik onder de 100 kilo zou wegen en dat was een mooi streefdoel.
 
Maar het ging goed, heel goed zelfs en na 4.5 maand was ik die 30 kilo kwijt.... ik heb toen mijn streefdoel bijgesteld als ik 85 kilo zou wegen dan zou het helemaal te gek en ideaal zijn, dan zou ik zo maat 42/44 hebben ( kwam van 54/56 ) en dat zou SUPER !!! zijn.

Ook die 85 kilo haalde ik en omdat het toch zo goed ging heb ik mijn streefdoel en op dat moment mijn uiteindelijke einddoel bijgesteld naar 75 kg, dan was het mooi geweest en was het klaar !
Ook dit doel werd behaald en ik was er ook klaar mee, weg met het strenge lijnen en de teugels weer wat laten vieren en nu een balans zien te vinden om niet teveel te gaan schommelen.
 
Stiekem droomde ik wel eens van die 6 op de weegschaal, kon me niet meer herinneren dat ik die ooit gezien had, in ieder geval niet meer na mijn puberteit.
Ondanks dat ik goed eet ging er toch steeds wat meer af en dat resulteerde in een gewicht van rond de 72 kg net voor de operatie in december.
En als je dan zo dicht in de buurt van onder de 70 komt dan is daar ineens weer die spirit om het toch te proberen.
Ik ben meer gaan bewegen dat wel, samen met Benita vind je me af en toe in de sportschool ( al doen we het meer voor de koffie achteraf hahaha nee hoor, het is heerlijk om bezig te zijn )
 
En zaterdagmorgen was daar de beloning 69.9 kg gaf de weegschaal ( mijn vriend ) aan, ik helemaal happy happy happy.
Maar nu is het klaar, voorgoed klaar minder moet niet, is niet mooi en levert teveel los vel op
Ik blijf trainen en er voor waken dat ik rond dit gewicht blijf wegen, vanmorgen gaf de weegschaal 69.7 kg aan en als het daar rond blijft schommelen prima !
Maat 38 hangt in de kast en maat 31 van spijkerbroek, wat zou ik nog meer kunnen wensen ?!?!
 
Liefs leentje
reacties 12 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 549


Bijna een half jaar verder...........
Gezondheid/Gewicht | Privé verhalen | 11 December 2008 | 09:25:55
Alweer een half jaartje verder..........
 
Wat gaat de tijd toch snel......in het begin toen ik mijn bandje net had was ik hier dagelijks te vinden en nu is er zomaar een half jaar voorbij zonder dat ik iets van mezelf heb laten horen, schandalig is het gewoon, maar goed zo gaan dingen hahaha
Een kleine update hoe het met me gaat....Bekijk de afbeelding op ware grootte. Het gaat eigenlijk heel erg goed ! Ik heb besloten dat het gewicht wat ik had rond de 75 een gewicht was wat heel goed bij me paste. Vanaf dat moment heb ik het lijnen ook een beetje los gelaten, waar het niet dat ik natuurlijk nog regelmatig mijn vriend de Bekijk de afbeelding op ware grootte.
 
weegschaal bezoek. ( Gek hé dat hij eerst mijn grootste vijand was en nu als vriend beschouwt wordt hahaha.)
 
De afgelopen maanden dus minder streng gaan lijnen, maar wel op blijven letten......mensen vergissen zich daar denk ik nog wel eens in, een maagbandje Bekijk de afbeelding op ware grootte. is een hulpmiddel en blijft een hulpmiddel en ook hier telt het komt aan op discipline, want eigenlijk komt het op hetzelfde neer als bij gewoon lijnen zonder bandje, als ik een reep chocolade heb, heb ik bij gewoon lijnen de keuze om hem of in 1 keer op te eten of er een stukje van te breken en hem daarna weg te leggen....... bij een maagbandje idemdito, je maakt een keuze of je neemt een stukje, of je eet die reep helemaal op, hetzij dan verdeeld over de dag.......
 
Mijn bandje was nog nooit opgespoten er was alleen 1 cc ingegaan tijdens de operatie om het bandje op zijn plaats te houden.
De afgelopen maanden ( ik weet niet meer helemaal precies wanneer ) hebben ze die ene cc er ook nog uitgehaald omdat ik toch nog vaak moest spugen......en vanaf dat moment is het over met het spugen en is het nog maar zelden dat ik moet spugen.......
 
Mijn uiteindelijke gewicht schommelt nu een beetje tussen de 71.5 kg en de 72.5 kg, dus dat is prima, ik voel me er goed bij, pas in rokjes maat 38 en in truitjes maat L dus kan overal vrij en heerlijk shoppen hahaha.
 
Maar nu begint de strijd eigenlijk pas echt, het op gewicht blijven zodat ik trots kan blijven op het resultaat wat ik geboekt heb ...... en daarom ben ik zo blij dat ik mezelf niet in Belgie heb laten opereren maar gewoon hier in Breda, hier zit een natraject van 10 jaar aan het plaatsen van je bandje vast.
Ik ben pas nog op controle geweest in het ziekenhuis bij de chirurg die uiteraard heel erg tevreden was en zo blijft toch de stok achter de deur  omdat je bij hem langs moet. Daarnaast heb ik mijn ( maagband ) vriendinnetje,( Benita ) die hetzelfde fantastische resultaat heeft geboekt ( Beniet ik ben super trots op je !!! )  we houden elkaar op het rechte pad en trekken elkaar er door heen als we soms een beetje moeilijk zitten, we weten precies van elkaar hoe het is en hoe sommige situaties gewoon nog steeds heel moeilijk blijven !
 
Vorige week maandag heb ik ( zo voelt het tenminste ) de kers op de taart laten zetten en heb ik mijn borsten laten reconstrueren en laten liften, wederom in het ziekenhuis in Breda Bekijk de afbeelding op ware grootte.
 
Het was toch nog een vrij heftige operatie, ze zijn 3 uur bezig geweest en daar ben ik nog steeds herstellende van, om eerlijk te zijn is het me een beetje tegengevallen, had gedacht sneller weer op de been te zijn en alles te kunnen, maar misschien wil ik ook wel veel te veel hahaha tot nu toe ziet het er prachtig uit en ben ik blij met het resultaat en als het dan straks zomer is dan kan ik een mooi strak truitje aan en dan staan ( want hangen doen ze zeker niet meer ) ze weer ze horen te staan toen ik 16 was hahaha.
 
Allemaal bedankt voor jullie steun en ik ben er nog lang niet, dus blijf supporten !
 
Liefs Marleen
reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 325


Mijn bandje en ik.....
Gezondheid/Gewicht | Privé verhalen | 02 Juni 2008 | 19:51:33
Mijn bandje en ik......
 
Hier is ze dan eindelijk weer eens , times fly when you have fun zullen we maar zeggen
Hier gaat het afvallen gewoon door, nou ja gewoon is niet helemaal het juiste woord.
Mijn bandje vindt het af en toe gewoon niet meer leuk in mijn lijf en protesteerde een poosje terug erg heftig, alles wat er in ging kwam er langs dezelfde weg weer uit, het maakte niet uit of het nou warm eten was, of soep of yoghurt of noem maar op, het belande allemaal in het riool.
 
Dat was natuurlijk niet de bedoeling, dus naar de verpleegkundige gebeld en ik kon dezelfde dag nog terecht, ze vertrouwde het niet helemaal, dus mocht ik 2 dagen later een slikfoto laten maken om te kijken of het allemaal nog wel goed zat.
Een week later kon ik bellen en mijn bandje is wel wat gekanteld en de ingang is open, maar lijkt wat versmald.
Nu is het nog steeds zo dat mijn bandje leeg is ( op de 1 cc na die hem op zijn plaats moest houden ) dus ze konden hem niet leeghalen, het was een kwestie van even aankijken hoe het ging.
 
Vandaag mocht ik weer op controle, het gaat al wel beter, maar een keer of 2 - 3 in de week hang ik toch nog boven de pot, en daarnaast heb ik regelmatig het zuur, dus de rennies weten hun weg naar het huis wel te vinden, dat stond haar niet echt aan, dus ze ging overleggen met de chirurg, die vond het ook allemaal niet zo heel geweldig zoals het ging ( wel mijn gewicht en wat ik bereikt had  ) Dus hij heeft besloten, de 1 cc die er in zit om mijn bandje toendertijd op zijn plaats te houden er uit te laten halen misschien dat dit net iets meer ruimte gaf.
Maar mijn angst om straks aan te komen, kwam ook gelijk om de hoek kijken dus daar even met haar over gepraat, volgens haar zal het allemaal wel los lopen omdat ze als ze gaan opspuiten beginnen met 2 cc en dat de meeste daar niks van merken, dus dat geld ook voor andersom.....ahum oké
 
Dus ik liggen en daar kwam ze met die grote naald, je voelt er niks van dus dat viel weer mee, ze kon er 0.8 cc uit halen, dat is natuurlijk helemaal niks.... gelukkig is het bandje zo goed vastgegroeid dat ik niet meer bang hoef te zijn dat het gaat schuiven, dus nu maar afwachten hoe het gaat lopen.
Gelukkig hoef ik nog maar een pond dus dat zou moeten gaan lukken hahaha alhoewel ik stiekem mijn grens aan het verleggen ben naar de 73 kilo.....
 
Liefs Marleen
reacties 7 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 974


YOU DID IT GIRL !!!
Gezondheid/Gewicht | Privé verhalen | 14 Februari 2008 | 12:36:43
YOU DID IT GIRL !!!!
 
Sorry voor het ietwat grote lettertype hahaha maar ik kan het ook wel van de daken schreeuwen ( in hoeverre dit gaat met mijn gezondheid)
Vandaag heb ik precies een jaar geleden mijn bandje gekregen, als ik dit nu post zat hij er net in en lag ik bij te komen op mijn kamertje.
 
Tot op de dag van vandaag is het één van de beste beslissingen geweest die ik ooit genomen heb. Ik zeg bewust één want er zijn er nog een paar en dat is zeker de relatie die ik heb met Rolf, mijn maatje, mijn vriendje, mijn steun en toeverlaat en dat is ook zeker het afgelopen jaar wel eens hard nodig geweest, want natuurlijk heb ik ook wel eens momenten gehad dat ik een stevig steuntje in mijn rug nodig had en dan was Rolf daar altijd om me er even op te wijzen wat ik al bereikt had en wat mijn doelen ook alweer waren en dat we dat samen gingen redden !! zoveel complimenten, zoveel zelfvertrouwen gegeven dat ik nu dingen doe / durf en aan durf te doen waar ik als meisje van 16 alleen maar van kon dromen  EN WE DID IT !!!! Bedankt lieverd dat je altijd achter / naast / en voor me staat !!!
 
En dan zijn er naast Rolf toch nog heel wat mensen die ik moet bedanken dat ik nu hier sta in deze fase waar in ik ben..........Ik ga alleen het risico niet lopen dat ik ook maar iemand vergeet, dus in ieder geval Iedereen, van familie, vrienden, motorclub, werk, oud collega's vrienden van punt,  en noem maar op!!! Bedankt voor alle lieve, bemoedigende woorden, complimenten en bewondering die ik van jullie heb gehad !
 
Toch moet ik nog even een paar mensen noemen en als eerste zijn dat toch mijn fantastische kids !!!
Toen ik begon met het maagbandje hadden de kids geen idee wat dit in zou houden, ze kenden hun mama ook niet anders dan dik, de ene keer een paar kilo meer dan de andere keer, maar ach voor een kind onbelangrijk ik ben immers hun mama ( en kom niet aan mama )
 
De avond voordat ik geopereerd werd heb ik echt op het punt gestaan om mee te gaan naar huis, de kids waren zo over de rooie dat mama achter bleef in het ziekenhuis dat ik me daadwerkelijk heb afgevraagd of dit het allemaal wel waard was, dat ik ze dit verdriet op dat moment aan deed.
Ik heb mezelf voorgehouden dat ik als ik flink zou afvallen, ze waarschijnlijk ( ik schrijf uitdrukkelijk waarschijnlijk ) langer van hun mama kunnen genieten, dat ik meer met ze zou kunnen ondernemen en meer met ze zou durven ondernemen.
En gelukkig is dat ook zo, want het is echt waar ik denk dat ik het afgelopen jaar meer met ze gezwommen heb dan in de rest van hun leven !!!
 
Voor elke 10 kilo die ik afgevallen was zouden we iets leuks gaan doen, ik weet nog dat ik de eerste keer bij de dieetiste kwam en dit vertelde, die zei toen nog van kun je niet beter elke 5 kilo wat doen, want anders duurt het zo lang voor de kids, ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb, ben nu al half arm hahaha
Het was voor de kids een enorme stimulans om maar vooral geen snoepjes ed. aan mama uit te delen, ik hoorde ze nog in de keuken staan discuseren over de koekjes, toen ik vanuit de woonkamer riep neem er voor mama ook eentje mee, werd ik gelijk even met mijn neus op de feiten gedrukt.......... wat zei de weegschaal vanmorgen ???? ehm.... nou dat er 3 ons af was................. en hoeveel moet je dan nog voordat we gaan wokken...........uh.1.5 kilo ofzo??? mooi dan krijg jij geen koekje, want wij willen graag heel snel gaan wokken hahahaha stelletje wijsneuzen...
 
Maar het gemak waarop iets normaal vinden blijft bijzonder, mijn eetgedrag wat toch heel veel veranderd is en waar ze toch ook in mee gegroeid zijn, mama die maar kleine beetjes eet en toch ook een tijd heeft gehad dat de  wc en ik goede vriendjes waren, vooral als er bezoek was werd er even tussen 2 happen door gezegd, oh mama gooit het er effe uit dan is ze zo weer terug......hahaha.
THANX KANJERS VAN ME !!! IK BEN SUPERTROTS OP JULLIE !!!!
 
Met het risico dat ik mensen ga vergeten die dat absoluut niet verdienen houd ik het even bij mijn eigen gezinnetje!
BEDANKT ALLEMAAL DAT JULLIE ER VOOR MIJ WAREN !!!!!
 
Zo genoeg emo log nu hahaha, het resultaat van het afgelopen jaar
49.2 kilo Marleen minder.....
En het mooiste is dat de weegschaal vanmorgen een 7 liet zien als begincijfer en wel 78.8 kg en ondanks dat ik ziek ben, toverde dit toch een flinke glimlach op mijn gezicht !!!
 
We gaan door voor de laatste loodjes, we zijn er bijna nog een paar kilo's!
 
Liefs Marleen
p.s. als het logje wat warrig is komt het door de antibiotica en mijn euforie stemming zullen we maar denken hahaha
 
reacties 11 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 490


Morgen heb ik mijn bandje een jaar
Gezondheid/Gewicht | Privé verhalen | 13 Februari 2008 | 12:09:24
Morgen heb ik mijn bandje een jaar !!
 
Even een kort berichtje van mij, zit in de lappenmand sinds vorige week, heb gesukkelt van een ontsteking in mijn tand naar een lympheklierontsteking naar een keelontsteking en nu heb ik een luchtpijpinfectie te pakken met een beginnende longontsteking ( volgens mij heb ik wat ik nu in een week heb, de afgelopen 10 jaar nog niet gehad hahaha), maar goed vandaar een kort berichtje.
 
Morgen heb ik mijn bandje een jaar en ik heb er tot op de dag van vandaag nog geen dag spijt van gehad!! Ik zou hem niet meer kunnen missen !! Ik lees hier en daar succes verhalen, maar ook verhalen dat het heel anders had kunnen gaan en dan ben ik eigenlijk wel blij dat ik me bij de eerste groep mag zetten.
 
Morgen zal ik ook mijn gewicht plaatsen en dan kijken of ik mijn doel bereikt heb om na een jaar onder de 80 kilo te zitten ( uiteraard heb ik mijn doelen allang bereikt want mijn doel was eigenlijk onder de 100 kilo uit te komen het eerste jaar.
Afgelopen maandag naar het ziekenhuis geweest voor controle en de lapbandverpleegkundige was echt verbaasd dat ik zoveel afgevallen was ze vertelde ook dat je gemiddeld 25 % van je gewicht zou afvallen met een bandje ( de één valt wat meer af de ander wat minder, maar gemiddeld 25 % ) dus dat zou in mijn geval zo rond de 32 kilo zijn geweest, en YES daar zit ik al een paar kilootjes boven :-)
Ik heb en verwijsbrief gevraagd voor een afspraak bij de plastische chirurg, van mijn kant uit echt geheel vrijblijvend, weet absoluut ook nog niet of ik het wel wil, zit met heel veel maren zeg maar., alleen een gesprekje voeren kan nooit geen kwaad.
Dus 3 maart heb ik een afspraak staan hier in Breda ben dus benieuwd :-) oh ja en voor sommige zal het een shock zijn hahahhaa maar op 4 maart 's avonds ga ik mijn tatoo laten zetten die ik mezelf als beloning had gegeven als ik op een bepaald gewicht zou zijn...................
Mijn gewicht na een jaar volgt morgenochtend.....zou ik onder de 80 zijn uitgekomen ???????
 
Liefs Marleen
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 506


Even een paar foto's van het verschil
Gezondheid/Gewicht | Privé verhalen | 13 Januari 2008 | 22:17:18
Marleen toen en nu........
 
Afgelopen jaar heb ik een verandering door gemaakt van zo'n kleine 50 kilo
Vandaag op de nieuwjaarsreceptie van de motorclub weer volop genoten van de reacties die ik kreeg op deze afvalrace.
Voor iedereen die even wil weten hoe het ook al weer was en hoe het nu is ook even een fotootje 1e foto is nu 10  maanden geleden ( er was toen al ruim 12 kilo af en de 2e foto is hoe ik er de dag van vandaag uit zie........
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Liefs Marleen
reacties 14 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 513


Foto 11 maanden na het plaatsen van mijn bandje
Privé verhalen | 13 Januari 2008 | 19:52:07
11 maanden na het plaatsen van mijn bandje.........
 
Morgen is het precies 11 maanden geleden dat ik mijn bandje heb gekregen, dus weer tijd voor een foto.
Tradities moeten we hoog houden dus vandaar weer een foto vandaag.
Dit spijkerjurkje / tuniekje heb ik pas gekocht ( en blijft nog even voor binnenshuis  )
 
 
 
Liefs Marleen
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 414


De eerste week lijnen zit er weer op ......
Gezondheid/Gewicht | Hoeveel al afgevallen??? | 13 Januari 2008 | 11:08:08
De eerste week lijnen in 2008 zit er weer op.......
 
Afgelopen zondag begon mijn lijnpoging voor de laatste kilo's, omdat ik toch begin te merken dat ik er iets meer moeite voor moet doen, ben ik sinds deze week begonnen met slenderen....... eigenlijk fitness voor luie mensen hahaha.
Ik heb maandag gebeld en ik kon gelijk dinsdag aan de slag, ik moest er om 19.00 uur zijn, ergens in een ver verleden had ik het al eens eerder gedaan en goede ervaringen mee.
Het was heel gezellig, het was er niet druk en we waren maar met z'n drietjes.
Lekker alle banken gedaan en ik voelde het wel, maar het was heel leuk en prima om te doen.
Omdat ik deze week maar 1 keer kon ( ga vanaf nu 2x in de week ) deze week ook nog maar even op de hometrainer gekropen .
Afgelopen donderdag heeft Michael nog getrakteerd op school voor zijn verjaardag, hij zou het eigenlijk eerder deze week doen gelijk na de kerstvakantie alleen de vader van één van zijn klasgenootjes was plotseling overleden en de begrafenis was maandag en het kindje kwam dinsdag weer op school, dus vandaar dat we het even uitgesteld hebben.
's avonds hebben we gegourmet van de restjes van de verjaardag van Djoery zodat het een hele dag feest was.
Op www.marberbiker.nl zal ik een logje plaatsen met mijn crea bea kunstwerken .
 
Vanmorgen was het weer weegdag  en ik was wel nieuwsgierig wat het resultaat was na deze eerste week, nou ik was super tevreden het getal 7 komt nu met rasse schreden dichterbij YES !!! het resultaat was 1.8 kilo minder deze week.
Dus Leentje is super trots op zichzelf hahaha, nog 6 ons en dan zit ik onder de 80 kilo..... zou het me gaan lukken deze week wordt vervolgd volgende week.......
 
Liefs Marleen
reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 410




Home   weblog sinds: 2007-01-21

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.